~ ช่วงที่เรามีเวลาอยู่ด้วยกัน ขอให้มีความทรงจำที่ดีก็เพียงพอแล้ว ~

ช่วงที่เรามีเวลาอยู่ด้วยกัน ขอให้มีความทรงจำที่ดีก็เพียงพอแล้ว

ที่เราต้องเจ็บปวดกับความรักนั้น
ไม่ใช่เพราะความรักจากไปหรอก
..แต่เป็นเพราะความรักยังคงอยู่ต่างหาก

ถ้าวันนี้คนสองคน ต่างหมดรักกันไป
คงไม่มีใครต้องเสียใจมากนัก
แต่กลับเป็นเพราะ..รักที่ยังอยู่ในใจนั่นเอง
ที่ทำให้ปล่อยวางไม่ได้

ธรรมชาติของความรัก
มักไม่ให้โทษแก่ใคร
เพียงแต่อาจปรุงแต่งให้หัวใจพองฟู
จนลืมนึกถึงความจริงที่ว่า ..
มีวันที่รักมา ก็อาจมีวันที่รักไปได้

ความรักเป็นสิ่งสวยงาม
หลายคนจึงอดหลงไหลได้ปลื้มกับมันไม่ได้

ในยามที่มันอยู่เรามักหลอกตัวเองว่า
เพราะเรารักเขามาก เขาคงเห็นความดีของเรา
ความตั้งใจของเรา และรักเราตอบบ้าง
.. ไม่มากก็น้อย ..

และเมื่อเขาตอบรับรักของเรา
ความฟูของหัวใจ มักทำให้เราก้าวล่วง..
ไปถึงการรู้สึกยึดมั่น
ว่าเขาป็นส่วนหนึ่งของเรา
เป็นเหมือนทรัพย์สินส่วนตัวทางใจอย่างหนึ่ง
ที่จะต้องอยู่กับเราทุกครั้งที่เราต้องการ
นานเท่าที่เราปรารถนา

ความรู้สึกนี้แหละเป็นจุดเริ่มต้น
ของความเจ็บปวดทั้งมวล
เพราะมันฝืนกฏธรรมชาติ

ไม่ได้บอกว่าความรัก
ต้องลงเอยด้วยความเศร้าเสมอไป
เพียงแต่ถ้าเขาจะอยู่ เขาจะไป
จะรักคุณมากขึ้น คงเดิม หรือน้อยลง
ก็จะเป็นเพราะ..คนสองคน
ไม่ใช่ความต้องการของเราฝ่ายเดียว
หรือเขาฝ่ายเดียว

ชีวิตเป็นเรื่องซับซ้อน เข้าใจยาก
แต่ในความซับซ้อนนั้น
มันก็เรียบง่าย อย่างที่เรานึกไม่ถึง
เพราะไม่ว่าสิ่งไหน เรื่องอะไรสารพัดสารพัน
ทุกอย่างล้วนแต่อยู่ในกฏเดียวกัน
มันจะเกิดขึ้น ตั้งอยู่ แปรสภาพ
.. แล้วจบลง ..

สิ่งสำคัญไม่ได้อยู่ที่ว่า
วันนี้เขาอยู่หรือจากไป
สำคัญที่ว่า .. ช่วงที่เรามีเวลาอยู่ด้วยกัน
ขอให้มีความทรงจำที่ดี
.. ก็เพียงพอแล้ว ..
อย่างน้อยเราก็ยังมีอะไรดี ๆ ให้นึกถึง
และยิ้มให้กับความทรงจำนั้นได้



ในคำว่ารัก ไม่มีคำว่า "บังเอิญ"
มีแต่คำว่า .. "ตั้งใจ" ..